Zarys etnografii Kaszub

Zarys etnografii Kaszub to uwspółcześnione wydanie dwóch ważnych prac przedwojennych etnografów – Friedricha Lorentza i Adama Fischera, które opublikowane zostały w 1934 roku przez Instytut Bałtycki z Poznania w pracy zbiorowej Kaszubi. Kultura ludowa i język. Najobszerniejszy z zamieszczonych tam artykułów – Zarys etnografii kaszubskiej Lorentza – do dziś jest jedną z najwartościowszych prac prezentujących kulturę ludową Kaszubów z okresu przed wielkimi zmianami, które przyniosła II wojna światowa. Zestawiona z nią praca prof. Adama Fischera Kaszubi na tle etnografii polski – studium porównawcze ma diametralnie inny charakter. Jej celem było nie tyle uzupełnienie pracy Lorentza, co zgodne z ówczesną linią polityczną przedstawienie kaszubskiej kultury w polskim kontekście i uwypuklenie jej związków z kulturą ludową innych regionów kraju. W publikacji Kaszubi. Kultura ludowa i język trzeci, ostatni z artykułów, stanowiła praca językoznawcy prof. Tadeusza Lehra-Spławińskiego O narzeczach Słowian Nadbałtyckich. Przez ponad 80 lat, które upłynęły od czasu jej przygotowania, nauka o języku Kaszubów dokonała znacznych postępów i postawione przez autora tezy oraz wnioski nie wytrzymały próby czasu. Z tego też powodu nie zamieszczamy jej w tej publikacji.